marathi kavita on love, मराठी कविता, mp3, pdf, marathi kavita on mother, poetry quotes, poetry

साद

किती साद घालू तुला एकटीच मी राहिले,

कुणी ना माझे ना मी कुणाची राहिले......

तू साथ सोडिता माझी त्या अश्रूंनी साज मी ल्याले

आज पुन्हा मी एकटीच राहिले....

काळ्या रात्रीचा अंधार पुन्हा उद्याची पहाट

जशी वाळवंटामध्ये हरवली होती तिच्या आयुष्याची वादळवाट,

आवडतं मला तुझ्याशी तासं न तास गप्पा मारायलाउगाचंच स्वतःशी वेड्यासारखं हसायला ...

समुद्राच्या लाटांना आज ती वेड्यासारखी मिठी मारत होती.

तोडून सारे पाश कर्तव्याचे वार्‍यावर स्वार झाली होती.

अनवाणी पायांनी आज ती वेदना सोडवत होती.

शब्द नाहीत माझ्याकडे तुझे प्रेम गुंफायला,

मन मात्र आता लागलयं तुझ्या मनाशी जुळायला.

सतत तुझाच विचार असतो आता ह्या मनामध्ये,

उगाच च लागलय आता तुझ्या प्रेमामध्ये झुरायला...

ऐक ना रे तिचे हुंदके, नेहमीचं तिने लपवलेले

समजून घे ना तिचे बोलणे, शब्द तिने न बोललेले

आजकाल ती नेहमीचं हरवायची, त्याच्या गोड गप्पांमध्ये

स्वतः ला बंद करून घ्यायची, त्याच्या उबदार बाहुपाशामध्ये